دلم

دلم

لنگِ بودنت می شود

و نبودنت را می سپارد به چای جوشیده ی عصر های تابستان

دلم

سراسر دق میکند و

حیاتش را میگذارد لب طاغچه ی خیال ِ شبانه ی تخت خواب

دلم

پرت می شود به هپروت ِ بودنت

به سیگار های دود شده از نبودنت

دلم

هوس میکند تو را

دلم